تاریخچه توسعه ترانسفورماتورهای غوطه ور در روغن

روغن ترانسفورماتور یک مایع پایه نفتی با امکان احتراق است که دارای معایب زیست محیطی است. با این حال، به دلیل عملکرد عالی و هزینه کم روغن ترانسفورماتور، اکثریت قریب به اتفاق ترانسفورماتورهای قدرت هنوز از روغن ترانسفورماتور به عنوان عایق و محیط خنک کننده استفاده می کنند.
در پایان قرن نوزدهم، ترانسفورماتورها شروع به استفاده از روغن ترانسفورماتور به عنوان عایق و وسیله خنک کننده کردند و ترانسفورماتورهای غوطه ور در روغن پدید آمدند. روغن ترانسفورماتور علاوه بر ذخیره سازی طبیعی فراوان و قیمت پایین، به دلیل ویژگی های زیر بسیار مورد استفاده قرار گرفته است.
1) هنگامی که در ارتباط با مواد فیبر استفاده می شود، عملکرد عایق خوبی دارد، می تواند فاصله عایق را کاهش دهد و هزینه ها را کاهش دهد.
2) روغن ترانسفورماتور دارای ویسکوزیته کم و عملکرد انتقال حرارت خوب است.
3) می تواند به طور موثر از هسته آهن و سیم پیچ در برابر نفوذ رطوبت در هوا محافظت کند.
4) کاغذ عایق و مقوای عایق را از اثرات اکسیژن محافظت کنید، پیری مواد عایق را کاهش دهید و عمر ترانسفورماتورها را افزایش دهید.
در حال حاضر، به جز برخی از ترانسفورماتورهای کوچک و متوسط ​​و ترانسفورماتورهای گازی با کاربردهای خاص، اکثریت قریب به اتفاق ترانسفورماتورهای بزرگ و متوسط ​​همچنان از روغن ترانسفورماتور به عنوان یک وسیله خنک کننده و عایق استفاده می کنند.
ترانسفورماتورهای آغشته به روغن ترانسفورماتور دارای سطح مقاومت حرارتی عایق کلاس A و دمای عملیاتی طولانی مدت 105 درجه هستند.